Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/790 K.2013/18515

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.10.2011 tarih ve 2011/18-2011/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nun 3494 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildiktendava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın 11. emtia sınıfı için tescil ettirdiği 2008/73076 nolu POLİCE ibareli markasının Paris Konvansiyonu 2 mükerrer 6. ve 556 sayılı KHK'nın 7/1-g-h maddesi gereğince marka olarak tescili mümkün olmayan işaretlerden olduğunu ileri sürerek markanın hükümsüzlüğünü istemiştir.

Davalı vekili tescil engeli bulunmadığını aynı ibarenin başka şahıs ve firmaların da tescil ettirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı adına 11. sınıfta tescilli POLİCE kelimesinin latin kökenli bir kelime olup, Türkçeleştiğini ve (c) harfinin (s) olarak telaffuz edildiğini, güvenliği sağlamak, denetim altında tutma, polis, polis teşkilatı, huzur ve güvenliği sağlayan kuruluş anlamına geldiği, 11. sınıf ürünlerin, sanayi ürünü olup bu tür ürünlerde aranılan en önemli özelliklerin güvenilir olmaları olduğu, POLİCE ibaresi ile markaya resmi bir nitelik güvenilirlik verilmek isteendiği, bunun ise halkı yanıltmaya yönelik olduğu,

aynı zamanda POLİCE ibaresinin bir mesleğin ismi olması itibarıyla da anılan ibare üzerinde şahsi mülkiyet tesisinin mümkün olmadığı, POLİCE ibaresinin davalı adına tescilinin KHK'nın 7/d, c, f, maddeleri uyarınca mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli marakanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, dava konusu markanın 556 sayılı KHK’nın 7/d, c ve f bentleri çerçevesinde hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Dava konusu “POLICE” markası, hiç kuşkusuz, ticaret alanında herkes tarafından kullanılan bir ibare değildir. Öte yandan, tescil edilmiş olduğu emtia grubu gözetildiğinde, belirli bir meslek grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan bir “ad” niteliğinde olmayıp bizatihi davacıya ait teşebbüsün, dava konusu markanın tescilli olduğu mal ve hizmetleri, başkalarının mal ve hizmetlerinden ayırt etmeye elverişli bir sözcük niteliğinde kabul edilmesi gerekir. Bu durumda, dava konusu marka bakımından 556 sayılı KHK’nın 7/d maddesi uyarınca bir tescil engeli ve/veya hükümsüzlük nedeni olduğu söylenemez.

Diğer yandan, dava konusu marka, tescil edilmiş olduğu mal ve hizmetler bakımından (örneğin el feneri) cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten bir niteliği haiz olmadığı gibi ne üretim yeri, ne zamanı ve ne de tescilli olduğu mal ve hizmetlerin karakteristik özelliklerini taşımaktadır. Bu halde, dava konusu marka bakımından anılan KHK’nın 7/c maddesinin de hükümsüzlük nedeni olarak kabulü mümkün değildir.

Ayrıca, söz konusu markanın tescili ile, markanın tescilli olduğu sanayi ürünlerine “resmi bir nitelik” ve “güvenilirlik” kazandırmak suretiyle halkın yanıltılmasının amaçlandığı yaklaşımı tümüyle subjektif bir değerlendirme olup “POLICE” ibaresinin salt bir sözcük olarak bir “resmi” vasfından söz edilemeyeceği gibi söz konusu ibarenin “kendinden menkul” bir güvenilirlik algısı yaratacağı değerlendirmesinin de göreceli olduğu söylenmelidir.

Öte yandan, bu son halin, adeta kötüniyetli bir tavır olarak takdimi de sorunlar içermektedir. Nitekim, mahkeme kabulüne yansıdığı üzere, herhangi bir mal ve hizmet üzerinde, güvenilir olduğunu gösterecek herhangi bir ad ve/veya işaretin marka olarak tescil edilmemesi gerektiği söylenecek olursa, örneğin, “emniyet” ibaresinin tüm marka başvuruları bakımından mutlak tescil engeli taşıdığı gibi bir yanlış sonuca varmak da olasıdır.

Bu açıklamalar ışığında, dava konusu marka bakımından 556 KHK’nın 7/f maddesi açısından da bir tescil engeli ve/veya hükümsüzlük nedeni olmadığı kanısındayım.

Tüm bu yasal ve gerektirici nedenler karşısında, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Daire çoğunluğunun kararın onanmasına ilişkin görüşüne katılamıyorum.