Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/7937 K.2014/473

Taraflar arasında görülen davada Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2011 tarih ve 2008/658-2011/817 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı M.. U.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.01.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat rizikolarına karşı sigortalanan emtianın, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu araçla taşındığı sırada meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda hasara uğradığını, hasar bedelinin müvekkilince sigorta ettirene ödendiğini, ödediği bedelin rücuen tahsili için davalılar aleyhine başlattığı icra takibine davalılar tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptaline, %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. S.. vekili, kazaya neden olan araç müvekkili adına kayıtlı ise de bu aracın müvekkilince davacının sigorta ettirenine bir yıllığına kiralandığını, bu nedenle müvekkilinin işleten olmadığını, diğer davalının da sigorta ettirenin işçisi olduğunu, davacının dayandığı poliçedeki özel şart uyarınca müvekkiline rücu edemeyeceğini savunarak, davanın reddini ve davacının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddi ile davacının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından sigortalanan emtianın, davalı M.. U..'nun yönetimindeki araç ile taşındığı sırada meydana gelen trafik kazası sonucu hasar gördüğü, hasar bedelinin davacı tarafça sigorta ettirenine ödendiği, dosyaya sunulan kira sözleşmesi ve malik tarafından kesilen faturalardan kazaya karışan aracın, davalı İ..

S.. tarafından dava dışı sigorta ettirene kiralandığının anlaşıldığı, bu durumda davacı şirketin sigortalısının söz konusu aracın işleteni sıfatını taşıdığı, davacının dayandığı sigorta poliçesinin özel şartlar bölümünde sigortacının, herhangi bir hasar halinde sigorta ettirenin daha önceden plaka numaraları bildirilen kendisine ait veya senelik kiraladığı araçların haricindeki araç sahip ve şoförlerine rücu etme hakkının saklı olduğunun düzenlendiği, dolayısıyla davacının davalılara rücu imkanının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı M.. U.. vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.. U.. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, yurt içi taşıma sorumluluk sigorta poliçesine dayalı olarak ödenen bedelin rücuen tazmini için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece kazaya karışan aracın, davacının sigorta ettireni tarafından uzun süreli olarak kiralandığı, bu durumda aracı işletenin sigorta ettiren olduğu ve hasarın teminat dışı bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı tarafça sigorta ettiren ile davalı malik arasındaki kira ilişkisinin usulünce kanıtlanmadığı ve taşıma işinin davalı malik tarafından gerçekleştirildiği ileri sürülerek buna ilişkin 21.04.2008 tarihli taşıma irsaliyesi dosyaya ibraz edildiğine göre mahkemece gerekirse dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 333. maddesi (HMK 221. madde) uyarınca üçüncü kişi konumunda bulunan gönderici ve alıcı şirketlerin kayıtları da incelenmek suretiyle iddianın açıklığa kavuşturulması ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış,

hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.