Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8012 K.2012/10652

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2006/759-2009/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar Turex Turizm Taşıma İnş. Akaryakıt İst. Tic. A.Ş. ve Yenibosna Koop. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'in sürücüsü ve diğer davalıların maliki olduğu araçtan müvekkilinin inerken yaralandığını, bu olay üzerine müvekkilinin okula gidemediğini ve uzun süre hastanede kaldığını, büyük üzüntü duyduğunu ileri sürerek 60.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15/10/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkillerinin herhangi bir kusurlarının bulunmadığını ve tazminat miktarının fahiş bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün %75 oranında kusurlu bulunduğu kaza neticesinde davacı küçüğün acı ve elem çektiği gerekçesi ile 5.000 TL manevi tazminatın 15/10/2006 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı ile davalılar Turex A.Ş. ve Yenibosna Koop. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar Turex A.Ş. ile Yenibosna Koop. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, manevi tazminatın miktarını tayin etme hakimin takdirine bırakılmış bir konu olmakla beraber, hükmedilecek miktarın uğranılan zararla orantılı, duyulan acıyı hafifletecek nitelikte olması gerekir. Takdir edilecek manevi tazminat hakkaniyete uygun olmalıdır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mamelekhukukuna ilişkin zararı karşılama yöntemi de değildir. Ancak manevi tazminat zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmalıdır. Ayrıca bu miktar belirlenirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilmeli, bir taraf için zenginleşme aracı ve diğer taraf için de yıkım olmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde, ilkokul 1. sınıf öğrencisi olan davacı küçüğün bir kusuru bulunmadığı halde araç sürücüsünün asli kusuru nedeni ile yaralandığı ve bu tedavi sürecinin 3 ay gibi bir zaman aldığı, bu sırada da okuluna devam edemediği için sınıf tekrarı yaparak 1 yıl kaybettiği anlaşılmaktadır. Davacının yaşadığı bu süreç karşısında mahkemece davacı lehine belirlenen manevi tazminat miktarı az olmuştur. Bu nedenle, davacı küçüğün çektiği acı ve ızdırabı dindirmeye uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygun olmayan bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.