KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/8020 E., 2012/13045 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bor Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.03.2011 tarih ve 2010/164-2011/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalının önceden evli olup, evli oldukları dönemde 6.600,00 TL borç para alarak birlikte 06.04.2007 vade tarihli bonoyu imzaladıklarını, vade tarihinde bono bedelinin tamamını müvekkilinin ödediğini belirterek senet bedelinin yarısı olan 3.300,00 TL'nın faiziyle birlikte müşterek borçlu olan davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bononun tanzim tarihi olan 03.02.2006 tarihinde tarafların evli olduğunu, bononun davacı tarafça müvekkiline imzalatılmış olup, senede konu bedelin alınıp alınmadığını müvekkilinin bilmediğini, para alınmış ise evlilik birliğinin devamı aşamasında harcandığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu senedin kambiyo senedi vasfında olup, davalının bononun ön yüzündeki kefil bölümüne imza attığı, TTK'nun 613/3 maddesi uyarınca bononun ön yüzünde bulunan ve keşideciye ait olmayan her imzanın aval hükmünde olduğu, davacının asıl borcu ödemesiyle borcun ve avalin sorumluluğunun sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/8020, K. 2012/13045, 11 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama