Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8139 K.2012/11793

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2010 gün ve 2009/266-2010/44 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/02/21012 gün ve 2010/10050-2012/1969 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, " Maçka Palas + Şekil " ibaresinin 43.sınıf emtialarda marka olarak tescili için müvekkili tarafından yapılan başvurunun TPE Markalar Dairesince tescilli Hotel Maçka m + şekil ve "maçka" ibareli markalar dayanak gösterilerek 556 sayılı KHK' nun 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, yapılan itirazın da nihai olarak TPE YİDK tarafından kabul edilmediğini, oysa müvekkili markası ile redde dayanak gösterilen markaların aynı veya ayırtedilemyecek kadar benzer olmadığı gibi kapsadıkları mal ve hizmetlerin de farklı olduğunu, müvekkiline ait ibarenin kullanımla ayırtedicilik tanınmışlık kazandığını ileri sürerek, TPE YİDK' nun 2009/M-3140 sayılı kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, başvuru konusu işaret ile redde dayanak gösterilen markaların asıl ve ayırt edici unsurunun maçka ibaresi olduğu, bu hali ile başvuru konusu işaret ile redde mesnet alınan markaların görsel, anlamsal ve sescil olarak iltibas yaratabilecek derecede benzer olduğu, öte yandan başvuru kapsamında yer alan hizmetlerin tamamının redde mesnet markaların kapsamında da aynen yer aldığı.

556 sayılı KHK'nın 7/b, 8/b ve 8/5. maddesi hükümleri karşısında davacının başvuru konusu işareti kullanımının, 556 sayılı KHK'nin 12. maddesi kapsamında mütalâa edilebilecek dürüst ve ticari teamüllere uygun olduğunun da söylenemeyeceği, tüm bunlara göre başvurunun reddine ilişkin YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesi ile, davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.