KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/830 E., 2012/2721 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Davacılar
- 1-TEPUM TEKNOLOJİ PROG. VE UYGULAMA MERKEZİ A.Ş. (TEPUM TEMEL BİLGİLER PROG. VE UYGULAMA MERK.LTD.ŞTİ.
Karar Metni
523 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
2-... 3-TEPUM YAZILIM HİZMETLERİ A.Ş. 4-... VEKİLİ: AV....
DAVALILAR
1-BANK POZİTİF KREDİ VE KALKINMA BANKASI A.Ş. (KREDİ VE KALKINMA BANKASI A.Ş.-TOPRAK YATIRIM BANKASI A.Ş.) VEKİLİ: AV.... 2-BİRLEŞİK FON BANKASI A.Ş. (KENTBANK A.Ş.-BAYINDIRLIK A.Ş.) VEKİLİ: AV.... 3-NUR-ER MOBİLYA SAN.DAY.TÜKETİM MAL.PAZ.SAN.TİC.LTD.ŞTİ. 4-... VEKİLİ: AV.... 5-...
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.10.2008 tarih ve 2001/428 - 2008/560 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve Nur-Er Mobilya San.Day.Tük.Mal.Paz.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı Serdar Satıcı’nın müvekkil şirkette muhasebe elemanı olarak çalıştığını, 17.05.2000 tarihinde davalı ....’ne sahte kartvizit ile başvurarak ve kendisini şirket yetkilisi göstererek kredi talebinde bulunduğunu, bankaların başvuruyu kabul ederek kendisine sözleşme verdiğini, davalının sözleşmeyi sahte kaşe ve imza ile düzenleyerek bankaya geri verdiğini, kaşe ve imzaların şirket yetkililerine ait olduğu teyit ettirilmeden davalı Serdar’a kredi kullandırıldığını, kredilerin sahte EFT talimatıyla davalı ... ve Nur-Er Ltd.Şti. hesabına gönderildiğini, bu şekilde şirketi zarara uğrattıklarını,
olay nedeniyle üzüntüye kapıldıklarını ileri sürerek, şimdilik 102.018,62 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
./... 2012/830 2012/2721
S:2
Davalı banka vekilleri, olayda kusurları olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Davalı ... ve Nurer Mob. Ltd. Şti. vekili, davalı Serdar’ın kendilerine borcu olduğunu, bu nedenle ödemeyi kabul ettiklerini savunarak, davarın reddini istemiştir.
Davalı H. ... davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankaların zarardan sorumlu olmadığı, davalı ...’nın bankaları vasıta kılmak suretiyle kredi kullandığı, kullanılan bu kredileri davalı ... ve Nur-Er Ltd.Şti. hesabına aktararak davacı ... zarara uğrattıkları gerekçesiyle, davalı bankalar yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar ... ve Nur-Er Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.
1-Mahkemece, davalı H....’ya gerekçeli kararın tebliğine ilişkin masrafların mümeyyiz davalılar ... ve Nur-Er Mob.Ltd.Şti. tarafından süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle, 06.09.2011 tarihli ek kararla HUMK 434/3. maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa, gerekçeli kararın davalı H....’ya tebliğinden mümeyyiz davalılar sorumlu olmadığı gibi, ayrıca kararın Tebligat Kanunu 35. maddesine göre H....’ya tebliği usulüne uygun olup, bu nedenle mümeyyiz davalılar hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına, temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.
2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile mümeyyiz davalıların parayı alacaklı oldukları H.... yerine, davacı şirketler hesabından EFT ile gönderildiğini bilmeleri nedeniyle, dava konusu olayda TMK’nun 990. maddesinin uygulanma yerinin bulunmamasına göre, davalılar ... ve Nur-Er Mob. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
01.03.2012 - HK
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/830, K. 2012/2721, 27 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama