Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/838 K.2012/1659

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/04/2009 gün ve 2006/354-2009/226 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/02/2011 gün ve 2009/8766-2011/1556 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında yapılan 18.11.2005 tarihli oto kiralama sözleşmesi gereğince davalıya 36 ay süreyle kiraya verilen aracın davalı şirket sürücüsünün 14.02.2006 tarihinde 0,68 promil alkollü iken tek taraflı olarak yaptığı kaza sonucu pert hale geldiğini, davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 21.730 YTL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araç sürücüsünün trafik ceza tutanağına göre 0,68 promil alkollü olduğunu, yapılan itiraz üzerine 0,40 promil alkollü olduğu belirlenerek ceza tutanağının iptal edildiğini, sözleşmenin 4.maddesi gereğince kasko sigortasının davacı tarafından yapılması gerektiğini, yine 7/b maddesine göre davacının hasar durumunda önce sigorta şirketine başvurması, talebi reddedilirse müvekkiline başvurma hakkının olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirkete oto kiralama sözleşmesiyle verilen aracın alkollü şekilde kullanılması nedeniyle pert olduğu, aracın kasko sigortasının olmaması nedeniyle sözleşmenin 7/b maddesi gereğince sigorta şirketine başvurmanın mümkün olmadığı, davalının meydana gelen hasardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 14.02.2011 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.