Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8397 K.2013/9078

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.02.2012 tarih ve 2011/63-2012/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı karşı davalı vekili, müvekkilinin ... markasını 20.11.1998 tarihinde tescil ettirdiğini,

davalı şirketin ise ... markasını ilk olarak 17.12.2002 tarihinde, daha sonra da aynı markayı 27.07.2004 tarihinde tescil ettirdiğini, müvekkilinin tescil tarihinin daha önce olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu, davalıya ait markaların müvekkiline ait markaya ayırt edilemeyecek kadar benzediğini ileri sürerek davalıya ait markaların tüm mal ve hizmetler için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 1.000 TL manevi, 3.000 TL maddi tazminatın tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı karşı davacı vekili,

davacının markası ile müvekkiline ait marka arasında fonetik ve anlam bakımından bir alaka bulunmadığını, davacının marka tescilinden itibaren 3 aylık sürede itiraz etmediği için hak düşürücü sürenin geçtiğini, müvekkilinin kullandığı markanın davacının markasının tescilinden önce 1995 yılından itibaren kullanıldığını ve tanındığını, davacının faaliyet alanının konfeksiyon ürünleri, müvekkilinin faaliyet alanının ise deri ürünleri olduğunu, bu nedenle iltibasın söz konusu olmadığını, davacının markasının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı karşı davalının markasının hükümsüzlüğüne,

sicilden terkinine, 5.000 TL maddi, 5.000 TL prestij kaybı tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı tarafın deri ürünlerinde 1995'den başlayan kullanımla davacıdan önce markaya ayırt edicilik kazandırdığı, davacının markasının tanınmış olduğunu kanıtlayamadığı, davalının 2002 109038 nolu markasının deri malzemelerinden giysiler dışındaki 25. sınıf içinde yer alan diğer ürünler yönünden hükümsüzlüğüne, marka kapsamındaki 18. sınıf ile 35. sınıf ve 25. sınıfta yer alan deri malzemelerinden giysiler yönünden talebin reddine;

davalıya ait 2003 32993 nolu marka yönünden ise 25. sınıfta deriden yapılmış giysiler dışındaki diğer ürünler için markanın hükümsüzlüğüne, 25. sınıftan deriden yapılmış giysiler ile 25. sınıf dışındaki diğer tüm sınıflar bakımından talebin reddine karar verilmiş, karşı davanın reddi ile maddi ve manevi tazminat taleplerine yönelik red kararının bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.