Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8400 K.2013/8030

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2012 tarih ve 2010/374-2012/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından, internet bankacılığı yoluyla ... saat içinde, ... adet işlemle, iki ayrı hesaba ....250,00 TL havale işlemi yapıldığını, gerekli güvenlik önlemlerini almayan bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek ....250,00 TL'nin işlem tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dolandırıcı şahısların elde ettikleri cep telefonu numaralarına virüslü link içeren SMS gönderdiklerini, müşterinin gönderilen SMS'deki linki tıklaması üzerine bankalar tarafından gönderilenler dahil olmak üzere virüsün bulaştığını, telefona gönderilen tüm SMS'lerin müşterinin orijinal telefonu yerine dolandırıcıların elindeki telefonlara gönderildiğini, böylece tek kullanımlık şifrelerin dolandırıcıların eline geçtiğinin tespit edildiğini, para transferinin de parolanın doğru girilmesinin ardından davacının müvekkili banka sisteminde kayıtlı numarasına SMS ile gönderilen şifrelerin kullanılması yoluyla gerçekleştiğini, müvekkili bankanın bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait mevduatın davalı bankaya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemi ile hesaptan bir başka hesaba havale edildiği, bu durum davalı bankayı aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı, ispat yükü kendisinde olan davalı banka tarafından davacının şifre ve parolasının davacının kusuru ile ele geçirildiğinin kanıtlanamadığı, davalı bankanın internet bankacılığında kendisinin veya müşterilerinin güvenliğini sağlayacak güvenlik enstrümanlarının kullanılmasını zorunlu kılmayıp davacının insiyatifine bırakmasının zararın doğmasında başlıca etken olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.