Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8402 K.2012/18858

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.04.2012 tarih ve 2011/467-2012/231 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.11.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi olan eşi Hamdi Karaca’nın davalı şirkette 2003-2005 yılları arasında alt acentesi olarak çalıştığını, davalının tahsil edilen poliçe primlerine teminat olmak üzere her poliçe tesliminde yaklaşık primleri karşılayacak şekilde bonolar aldığını, 25/03/2005 tarihi itibariyle davalıya 70.337 TL’nın makbuzlar karşılığı ödendiğini, ancak bono bedellerini yeniden tahsil etme yoluna giren davalının Konya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2005/3124 ve 2005/7164 takip sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, müvekkilinin eşi tarafından açılan menfi tesbit davasının reddedildiğini,

davalının müvekkili tarafından açılan menfi tesbit davasında karşı dava olarak açtığı bakiye alacağının tahsili davasının ise feragat nedeniyle reddedildiğini, bu durumda murisin yaptığı ödeme olan 70.337 TL kadar davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek 70.337 TL’nın 25/03/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle davacının sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak alacak davası açtığını davacının murisi Hamdi Karaca ile müvekkili şirket arasındaki ticari ilişkinin 21/12/2002- 30/09/2005 arasında sürdürüldüğünü, son ödemenin yapıldığı tarihten bu güne kadar 5 yıldan fazla süre geçtiğini, bu nedenle BK’nun 66. maddesine göre 1 yıllık zaman aşımı süresinin geçtiğini, ayrıca davacının tüm iddialarının daha önce açılan davada incelenerek hüküm kurulduğundan kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkememizin bonolara ilişkin olarak 8. İcra Müdürlüğü'nün 2005/3124 sayılı takip dosyasında istenilen 35.455,50 TL'lik asıl alacak yönünden mahkemenin sayılı ilamı ile yapılan yargılama sonucunda davacı tarafından açılan menfi tespit davasının reddine karar verildiği ve Yargıtaydan geçerek kesinleştiği, bu bölüm yönünden artık kesin hüküm olduğu, davacının bakiye kalan 34.881,50 TL istemi yönünden ise davalı tarafından verilen cevap dilekçesi ile süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunulduğu,

dosyada bulunan belgelere göre davacının murisi tarafından yapılan ödemelerin 03/092003-25/03/2005 tarihleri arasında yapıldığı, bu tarihlere göre 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle bonolara ilişkin olarak 35.455,50 TL’lik bölümün kesin hüküm yönünden, bakiye 34.881,50 TL yönünden ise zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sebepsiz iktisaptan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Dosya kapsamından davacının murisinin Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/70-2007/450 sayılı dosyasında açtığı menfi tesbit davasında mahkemece, davaya konu bonoların davacının murisi tarafından tanzim edilip ödenmeyen poliçe bedelleri karşılığında verildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, karar Dairemizin 13.10.2009 tarihli kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Menfi tesbit davasına konu olan takip 28.03.2005 tarihinde yapılmış olup, davacının murisinin davalıya yaptığı ödemelere ilişkin makbuzlar ise takipten önceki 03.09.2003-25.03.2005 tarihlerine ilişkindir.

Her ne kadar işbu davada mahkemece dava konusu 35.455,50 TL’lik alacak yönünden, dava reddedilip kesinleşen menfi tespit davasının kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle ret edilmiş ise de, menfi tesbit davası bono bedelleri ödenmediği için reddedilip kesinleştiğine göre makbuzlara konu 70.337 TL’nın bonolara karşı verildiği kabul edilemez.

Bu itibarla mahkemece, davalının işbu kararı 35.455,50 TL’lik alacak yönünden bu alacağın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle temyiz etmediği ve menfi tesbit davasının işbu dava için kesin hüküm niteliğinde olmadığı nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.