Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/8649 K.2013/13904

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.02.2012 tarih ve 2011/208-2012/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Tophane’den...” isimli yağlı boya eserin sahibi olduğunu, tabloyu dava dışı ...’na hediye ettiğini, davalı ...’ın genel koordinatör, davalı ...’nun müzayede yöneticisi olduğunu, eserin müzayede yoluyla satışının önlenmesi için 15.02.2001 tarihinde davalılara ihtarname çektiğini, buna rağmen satışa sunulduğunu, umuma arz yetkisinin manevi haklardan olduğunu, kimseye devredilmediğini ileri sürerek, 10.000 YTL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini, FSEK 45/1 ve 70/3 maddeleri gereğince sanatçıya ödenmesi gereken münasip payın tespitini, davacıya ödenmesini, ihbar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tablonun ... isimli kişiden satışa sunulmak üzere alındığını, satış bedelinin bu kişiye ödendiğini, tazminattan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı tarafından eser üzerine men edici bir kayıt konulduğu veya eserin bu suretle umuma arzının 5846 Sayılı FSEK 14/III fıkrasına göre eser sahibinin şeref ve itibarını zedelediği iddia ve ispat edilemediği, davalı şirket eyleminin aynı yasanın 14 ve 70. maddeleri uyarınca manevi hak ihlali oluşturmadığı gerekçesiyle davalı Artı Mezat Müzayedecilik ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki manevi tazminat talebinin de reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar bozma kapsamı dışında kalıp kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına kara verilmişitir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.