Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9075 K.2013/14292

Taraflar arasında görülen davada Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2011 tarih ve 2009/559-2011/484 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İller Bankası yönetim kurulu üyesi ve hukuk müşaviri olan davalıların İller Bankası personeline aylık ve ek gösterge üzerinden hesaplanması gereken ikramiyeye taban ve kıdem aylığı göstergeleri de dahil edilerek ödeneceğine dair yönetim kurulu kararı alarak 1994,1999 yıllarında bankayı 459.258,38 TL zarara uğrattıklarını ileri sürerek belirtilen banka zararının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre, dava tarihinde yürürlükte bulunan ve yargılama aşamasında yürürlükten kaldırılan 4759 sayılı İller Bankası Kanununun 1. Maddesi ve halen yürürlükte bulunan 6107 sayılı İller Bankası Anonim Şirketi Hakkındaki Kanunun 1. Maddesi uyarınca İller Bankası'nın ayrı bir tüzel kişiliği haiz bulunduğu, davadaki talebin İller Bankasının zarara uğratılmasına yönelik olması nedeniyle, davanın adı geçen Banka tarafından açılması gerektiği, davacı Bakanlığın aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.