Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9168 K.2012/13555

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2010 gün ve 2009/62-2010/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.03.2012 gün ve 2010/12809-2012/3688 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ETİ NEGRO+Hitit Güneşi" ve "ETİ NEGRO+Hitit Güneşi+Ambalaj Kompozisyonu" şeklinden oluşan 30. sınıftaki tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının görsel, sescil ve bütünsel olarak müvekkilinin markalarıyla iltibasa sebebiyet verebilecek ve müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp, onların itibar ve ayırtedici karakterine zarar verebilecek nitelikte CAFFE NERO ibareli, 21, 25, 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazların nihaî olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini, davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüketicilerin davacı markasını taşıyan ürünlerden yararlanmak isterken davalı işaretini taşıyan ürünleri satın alma olasılığının bulunmadığı, ilk bakışta ve hemen bu iki markayı birbirinden ayırt edebilecekleri, davacının markalarında tanınmış özel yazım karakteri içeren ETİ ibaresi ile Hitit Güneşi biçiminin yer almasının herhangi bir işletmesel bağlantı ihtimalini daha baştan yok ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.