Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9472 K.2014/1530

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/03/2012 tarih ve 2008/547-2012/142 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/01/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. M.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde turistik tesis sigorta poliçesiyle sigorta örtüsü altında bulunan B. Turizm A.Ş'ye ait otel ve tesisin 18.11.2007 ve 05.12.2007 tarihlerinde yağan yağışlar neticesi zarar gördüğünü, yapılan tespit sonucu hasarın davalı tarafından yapımı üstlenilen kapı ve pencere doğramalarının yetersizliğinden kaynaklandığının anlaşıldığını, müvekkilince sigortalıya 142.227,00 USD ödendiğini ileri sürerek, 142.227,00 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın müvekkilinden kaynaklanmadığını, Serik Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/196 D. İş nolu dosyasında yapılan tespit sonucu Bata A.Ş'nin zararının 6.000 Euro olarak belirlendiğini, tarafların yapılan iş nedeniyle birbirlerini ibra ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 18.11.2007 tarihinde yağan yağmur nedeniyle oluşan hasarın 18.036,97 TL olduğu, 05.12.2007 günü meydana gelen yağmur ve aşırı fırtına nedeniyle oluşan zararın 10.886,70 TL olarak belirlendiği, söz konusu zararın alüminyum doğramalar ile duvar ve döşeme arasına çekilmesi gereken mastik ve fitillerinin iyi çekilmemesi nedeniyle yağmur sularının otelin içine girmesinden kaynaklandığı, bu şekildeki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan ibranamenin açık ayıplar yönünden geçerli olduğu,

sonradan ortaya çıkan gizli ayıpların daha önceden ibra edilmesinin kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 28.923,67 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak dava, turistik tesis sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigorta örtüsü altında bulunan B. Turizm A.Ş'ye ait otel ve tesisin 18.11.2007 ve 05.12.2007 tarihlerinde yağan yağışlar neticesi zarar gördüğünü, söz konusu zararın davalı tarafından yapımı üstlenilen kapı ve pencere doğramalarının yetersizliğinden kaynaklandığını ileri sürmüştür.

Mahkemece, alınan kök ve ek raporlara davalı vekili itiraz ederek, dış mekan taban (balkon vs) uygulamasını yapan seramik firmasının doğrama ile seramik arasındaki (izolasyonu) derz dolgusunu yapmaktaki yükümlülüğünün hiç tartışılmadığını, bu noktadaki izolasyon eksikliğinin sorumluluğunun müvekkiline yüklenemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunda olan doğramaların uygun kodda monte edildiğini,

ancak sonradan başka bir firma tarafından yapılan dış mekan seramik uygulaması yüksek kod ile yapıldığından doğramaların su tahliye deliklerinin kapanmasına ve suyun tahliye edilmeden birikmesine neden olduğunu bildirerek itirazları doğrultusunda ek rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan 09.05.2011 tarihli heyet raporu davalı vekilinin itirazlarını karşılayacak bir tespit içermemektedir.

Bu itibarla mahkemece, yukarıda anılan hususlarda davalı vekilinin bilirkişi raporlarına karşı ileri sürdüğü ciddi itirazlarını karşılar şekilde ek rapor alınması gerekirken, davalı vekilinin anılan itirazları cevaplandırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.