KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/9533 E., 2012/13808 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2010 gün ve 2008/13-2010/52 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/02/2012 gün ve 2010/10662-2012/2274 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının rehabilitasyon merkezi açacağını bildirerek bu merkezin % 20 hissesini verme vaadi ile 20.000.-TL aldığını, ancak aradan uzun süre geçmesine rağmen böyle bir merkezin açılması için girişim olmadığını, 20.000.-TL'nin geri ödenmesi için yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, %40 icra-inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin rehabilitasyon merkezi açmak için davacıya ortaklık teklif ettiğini, davacının müvekkili ile aralarında akdettikleri tutanak ile ayrı ayrı 15 milyar ve 4 milyar TL parayı müvekkiline verdiğini, paranın okul inşaatında harcanmak ve geri ödemesiz olmak kaydıyla alındığını, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından özel rehabilitasyon merkezlerinin kapatılacağı ve kendilerine para ödenmeyeceği yönündeki haberler üzerine davacının işi yapmaktan vazgeçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/9533, K. 2012/13808, 20 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama