Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9546 K.2013/8577

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/04/2012 tarih ve 2011/684-2012/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Havana Gece Kulubü" adlı işyerini işleten dava dışı Me-Ce Ltd. Şti.'nin gerçekte % 49 hissesine sahipken piyasaya olan borçları nedeniyle şirkete zarar gelmemesi için hissesini şirket ortaklarından ...'nin oğlu Aykut Meşe'nin üzerine yapıldığını, yaşanan bir takım olaylardan sonra hissesini Dainat İsmailova devretmeye karar verdiğini, ancak sözleşmede alıcı olarak davalının adının yazıldığını, alacağının souçta dava dışı anılan ile davalı tarafından ödenmediğini ve hissesinin davalıya devredildiğinin belirlendiğini, ceza soruşturması sırasında davalı ve dava dışı ... tarafından iddialarının zımnen ikrar edildiğini ileri sürerek, şimdilik 260.000 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hissesini zorla kimsenin almadığını, ödemenin bir kısımını müvekkili tarafından ...'ye yapılmak zorunda kalındığını süresinden sonra savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davalının hisse devir bedelini davacıya ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 260.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hisse devrinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa, 6762 sayılı TTK’nun 4. maddesine göre tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda tanzim edilen hususlardan doğan hukuk davaları ticari davalardandır. Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık mutlak ticari işlerden kaynaklanmaktadır. Davaya konu alacağa 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca avans faizi oranlarının uygulanması mümkün iken davacı avans faizi oranından daha düşük orandaki reeskont faizini istemiştir. Bu durumda, davacının talebiyle bağlı kalınarak reeskont faizine hükmetmek gerekirken, yasal faize karar verilmesi

doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 madde uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.