Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/956 K.2012/2826

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.11.2009 gün ve 2008/724-2009/529 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.09.2011 gün ve 2010/1302-2011/10611 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sigorta şirketinin acentesi olması konusunda tarafların sözlü mutabakata vardığını, henüz yazılı acentelik sözleşmesi imzalanmadan müvekkili tarafından davalıya kesin teminat mektubu verildiğini, ancak acentelik sözleşmesi kurulmadığı ve müvekkili tarafından davalı adına hiçbir poliçe düzenlemediği, dolayısı ile müvekkilinin davalıya hiçbir borcu bulunmadığı halde davalı tarafından bu teminat mektubunun paraya çevrilmek istenildiğini ileri sürerek, müvekkilinin borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ortağı olduğu şirketin davalıya olan borcunun temini için teminat mektubu verdiği gerekçesiyle, davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.