Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/963 K.2013/580

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.09.2010 tarih ve 2010/347-2010/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılar ... ve ...'e ait taşınmazda müvekkili şirketin kiracı olduğunu, kira paralarını ödeme güçlüğü içine düştüğünü ve 30.11.2004 tarihli ihtar ile tahliye taahhüdü verdiğini, mecurda dializ merkezi işleten müvekkilinin anılan merkezi davalı ... 'ne devrettiğini ve diğer davalı şirketin merkezi işletmeye başladığını, karşılıklı iyiniyet çerçevesinde merkezde bulunan ve merkezin işletilmesi amacına uygun olarak yapılan eklentiler açısından davalılardan herhangi bir talepte bulunmadığı halde davalıların anlaşma koşullarına uymayarak müvekkilden olan alacakları nedeniyle menkullerini 1/3 fiyatla sattırdıklarını,

mecurdaki davacı şirketin yaptırdığı eklentilere ve bir kısım cihazlara bedelsiz olarak sahip olduklarını ileri sürerek, şimdilik 75.000 TL'nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... 'nin açtığı davanın yetkili şirket temsilcisinin feragati nedeniyle reddine, davacı ...'nun açtığı davanın kanıtlanmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalıların davacı şirketin yöneticileri olmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.