Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9690 K.2012/14483

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2010 gün ve 2008/156-2010/76 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/03/2012 gün ve 2010/12181-2012/3938 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1986 yılında “Unutamadım”, “Sensiz Yaşayamam” ve “Seviyorum” isimli sinema filmlerinin yapımcısı olduğunu, bu hususun Kültür Bakanlığınca verilmiş eser işletme belgesi ile sabit olduğunu, filmlere ait bazı haklar ve yetkilerin davalıya devredildiğini, FSEK kapsamındaki eserlerin koruma sürelerinin 4110 ve 4630 Sayılı Kanunla 20 yıldan 70 yıla çıkartıldığını, dolayısıyla 1986 yılında alenileşmiş 3 adet filmin 20 yıllık sürelerinin dolduğunu ve uzayan süreler bakımından her türlü mali hakların müvekkiline geri döndüğünü, hal böyle iken davalının,

mevcut filmleri kullandığını ve kopyaları elinde bulundurmak suretiyle müvekkili haklarına tecavüz ettiğini iddia ederek, müvekkilinin filmlerin yapımcısı ve eser sahibi olduğunun, tüm mali haklarının ve yapımcı bağlantılı haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitini, vaki muhtemel tecavüzün men'ini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu filmlerin 16/05/1995 tarihli sözleşme gereğince mülkiyeti ile birlikte mali haklarının müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler gereğince ve mülkiyetin devamı boyunca filmlerin çoğaltma ve temsil hakkına sahip olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.