Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/9731 K.2012/14230

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2010 gün ve 2008/195-2010/160 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/04/2012 gün ve 2010/13862-2012/5426 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “TOYPOP” ibaresinin 29,30 ve 32.sınıflarda tescili için TPE'ye başvurduğunu, davalı Eti AŞ. vekilinin “ETİ POP”, “ETİ POP KEK”, “ETİ POP ÇEREZ ŞEKİL”, “POP KEK” ve “POPKEK Hamurunda Starlık Var”; diğer davalı şirketin “TAYTOP”, “TAYBON”, “TAYSTOP” ve “TAYDROP” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazların, TPE YİDK tarafından kabul edilerek müvekkilinin marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi uyarınca nihai olarak reddedildiği, oysa bu markalarla müvekkilinin başvurusunun karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek,

“TAYTOP” ibareli markadaki emtia esas alınarak ret edilen mallar hariç olmak üzere TPE. YİDK. kararının iptaline, tescil başvurularının talep edilen diğer emtialar yönünden kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markaların 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Eti Gıda San. Tic. A.Ş. ve Tayaş Gıda San. Tic. A.Ş. vekilleri, dava konusu başvuru ile redde mesnet markaların 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, 556 sayılı KHK'nin 8/1-b ve 8/4 maddeleri karşısında, TPE. YİDK. kararının hukuka uygun olduğu, iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.