KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/999 E., 2012/1916 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2009 gün ve 2007/377-2099/479 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.10.2011 gün ve 2010/3296-2011/14324 sayılı kararı aleyhinde davalı Ego Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 18/02/2005 tarihinde davalı EGO Genel Müdürlüğüne bağlı otobüsten inerken davalı sürücü ...’ın hatalı ve kusurlu vasıta kullanması sebebiyle merdivenden düşerek 90 gün iş ve gücüne mani olacak şekilde yaralandığını, halen yürüyemediğini, alet yardımı ile ayağa kalkmakta olduğunu, merdiven çıkamadığını, sol femur kemiğinin kırıldığını, platin takıldığını, iki yılı aşkın zamandır büyük sıkıntı ve üzüntü içinde olduğunu, ev işlerini yapamadığını, bakıma muhtaç olduğunu ileri sürerek, 31.422,81 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece,31.442,81 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline dair verilen karar davalı Ego Genel Müdürlüğü vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalılardan Ego Genel Müdürlüğü vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan Ego Genel Müdürlüğü vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/999, K. 2012/1916, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama