Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10090 K.2013/13413

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/06/2011 gün ve 2009/146-2011/120 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/03/2013 gün ve 2012/5585-2013/5385 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TV sehpası için 03.01.2001 tarih 2001/00003 no ve TV Sehpası-Müzik Seti Kabini için 07.02.2002 tarih 2002/00222 no ile TPE nezdinde tescil ettirerek endüstriyel tasarım tescil belgelerini aldığını, Kocaeli’de faaliyet gösteren dava dışı Osmanoğulları Halıcılık firmasında yapılan aramada, üzerinde davalının ZİLAN adı yazılı ürünlerin elde edildiğini, davalının müvekkiline ait endüstriyel tasarım belgesi ile tescil edilmiş ürünleri üreterek, satarak ve aynı zamanda müvekkiline ait ürünün orijinal resmini tanıtım broşüründe kullanarak tasarım hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek,

davalının eylemi ile tasarım hakkına tecavüz fiilinin gerçekleştiğinin tespiti ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının tecavüz dolayısıyla elde etmiş olduğu kar dikkate alınarak şimdilik 5.000 TL maddi tazminat ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yurt içinde üretim yapmayıp yurt içinden satın aldığı ürünleri yurt dışına sattığını, davacının taklit ürünlerinin ele geçirildiği Kocaeli’de faaliyet gösteren dava dışı Osmanoğulları Halıcılık firması ile herhangi bir ticari ilişkilerinin olmadığını, taklit olduğu iddia edilen ürünler üzerinde müvekkilinin markasının kullanılmadığını, müvekkiline ait olduğu iddia edilen broşürün müvekkilince bastırılıp dağıtılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.