KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/1011 E., 2013/17108 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- SULH HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.10.2012 tarih ve 2011/1076-2012/762 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Tekirdağ Garanti Bankası Şubesinde minibank hesabının bulunduğunu, vefat eden babası Gültekin Atmaca’nın bankaya olan borçları nedeniyle bu hesapta bulunan tutarın banka tarafından kredi borçlarına aktarıldığını, müvekkilinin bu transfere izninin bulunmadığını ileri sürerek, hesapta bulunan tutarın tespiti ile, aktarılma tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, banka adresinin İstanbul olduğunu ve sözleşmede İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığını, ayrıca minibank hesabının muris ile küçüğün ortak hesabı niteliği taşıdığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, minibank hesabının teselsüllü müşterek hesap olduğu, hesap üzerinde birlikte tasarruf edileceğinin belirtilmediği, dolayısı ile hesap sahiplerinden her birinin tek başına dilediği miktarda para çekmeye yetkili olduğu, bankacılık mevzuatı ve sözleşme hükümlerine göre davalı bankanın, müşterinin bankaya olan borcuna karşılık, müşteri hesapları üzerinde rehin ve hapis hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/1011, K. 2013/17108, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama