Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10140 K.2013/13635

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 tarih ve 2009/668-2012/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... davacı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'e tüketici kredisi sözleşmesiyle ve kredili mevduat sözleşmesiyle krediler açıldığını, davalılar ... ve ...'ın her iki sözleşmeyi de müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalayarak borcu teminat altına aldıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine ihtarnameler keşide edilerek kredi borcunun ödenmesinin istendiğini, buna rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla asıl alacak, işlemiş faiz ve ferileri ile birlikte 85.494,79 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yasaca tanımlanan tüketici kredisi sözleşmesinin varlığından söz edilemeyeceği, uyuşmazlık hakkında 4822 Sayılı Yasa ile değişik 4077 Sayılı Yasanın 10.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı, davacı banka ile davalılar arasında yasanın 3/h maddesinde tanımlanan tüketici işleminden söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.