Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10322 K.2013/16107

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2011 gün ve 2010/38-2011/231 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.02.2013 gün ve 2012/1739-2013/2318 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gıda sektöründe tescilli ‘MAYBİ’ ibareli markasıyla faaliyet gösterdiğini, ender sayıda firmanın ürettiği süt tozu emtiası üretimini de TSE standartlarında yaptığını, bu sektörde tanındığını, İzmir’de dava dışı bir firma nezdinde markalarını taşıyan süt tozu emtiasının ele geçirildiğini, yapılan tahkikat sonucu bu emtiaların davalı tarafından satıldığının ortaya çıktığını ileri sürerek, davalının müvekkiline ait marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, hükmün ilanına, 5.000 YTL maddi ve 3.000 YTL manevi tazminatın tahsiline, itibar tazminatının ayrıca hesaplanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.