Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10385 K.2014/13453

Taraflar arasında görülen davada Bursa (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/04/2013 tarih ve 2012/174-2013/155 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. M.. S.. ile davalı vekili Av. Ö.Ç. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya yapmış olduğu taşıma nedeniyle alacaklı olduğunu, yapılan icra takibine davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, yurtiçi taşıma sözleşmesine dayalı alacak için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından davalıya taşıma hizmeti verildiği iddiası ile 12.11.2005 ve 20.09.2006 tarihleri arasını kapsayan 31 adet faturaya dayalı olarak takip başlatılmış, davalı tarafından zamanaşımı ile birlikte alacağın ödendiği ileri sürülerek takibe itiraz edilmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin alacak ilişkisi olduğu ve bu nedenle zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu gerekçesiyle davalının zamanaşımı itirazı reddedilmek suretiyle işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, takibe konu alacağın eşya taşımasından kaynaklanmış olduğu uyuşmazlık konusu olmayıp, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 767. maddesi hükmü gereğince taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tüm alacakların 1 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu düzenlemesi karşısında davalının zamanaşımı definin buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.