Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1050 K.2013/17117

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2012 tarih ve 2011/59-2012/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı kurum arasında 18.06.2008, 12.10.2009, 10.10.2008 ve 06.11.2009 tarihlerinde değişik iş konularında sözleşme imzalandığını, yapılan hizmetin gereği sözleşme nedeniyle yapılan ödemelerde 5510 sayılı Yasa'nın 81/1-ı maddesi gereğince %5 oranında sigorta primlerinin hakedişlerden davalı idarece haksız olarak kesildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000.00 TL'nin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 30.11.2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 55.074,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya konu kesintilerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 5510 sayılı Yasa'nın 81/a maddesinde, işverence ödenmesi gereken sigorta primlerinin %5 tutarının hazinece karşılanacağının öngörüldüğü, davalı idare tarafından yapılan kesintinin yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle, 55.074,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve bilirkişi raporunun ''inceleme ve değerlendirme'' başlığı altında 6. sayfasında yer alan ''27.445,16 '' şeklindeki tutarın maddi hatadan kaynaklanmasına ve neticeye müessir bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı hakedişlerinden hakediş kesinti tarihinden itibaren avans faizi talebinde bulunduğuna göre, mahkemece uyuşmazlığın mahiyeti ve tarafların sıfatına göre hakedişlerden kesinti tarihinden itibaren avans faizine hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir