Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10543 K.2014/5182

Taraflar arasında görülen davada e verilen 11/03/2013 tarih ve 2011/341-2013/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin isimli bilgisayar yazılımının eser sahibi olduğunu,müvekkiline gelen ihbarlar sonucu davalıya ait işyerinde mahkemece yapılan aramada, müvekkiline ait yazılımın davalı tarafından izinsiz olarak bilgisayara yüklendiği ve kullanılmakta olduğunun tespit edildiğini, yapılan şikayet üzerine davalının mahkemece cezalandırılmasına karar verildiğini, davalının işi ve faaliyet alanı gereği bu programlardan haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek madde gereğince 3 katı telif hakkı tazminatı hesaplaması yapılarak şimdilik 10.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla talebini 34.394,76 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ve çevre belediyelere iş yaptığını, “” isimli lisanslı programı kullandığını, dava konusu programın ise müvekkilinin kullandığı programın muadili olduğunu, bu programın pazarlama elemanlarınca müvekkilinin bürosunda çalışan stajyerlerin kullandığı bilgisayarlara tanıtım ve öğretmek amacıyla demo olarak yüklendiğini, davacı ile satış konusunda irtibata geçildiğini ve davacının programa fiyat teklifi verdiğini, müvekkilinin söz konusu programı ticari amaçla kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece , iddia, savunma,benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalının işyerinde 05/10/2010 tarihinde yapılan aramada davacının üzerinde mali hak sahibi olduğu isimli programın davalının bilgisayarında bulunduğunun tespit edildiği, bilirkişilerce yapılan araştırmada dava konusu bilgisayar programının ömür boyu lisans seçeneğinin yanı sıra 1 yıllık kiralama seçeneğinin de bulunduğu ve bunun bedelinin lisans bedelinin 1/5'i oranında olduğunu, yine dava konusu programın liste fiyatı ile rayiç satış fiyatının farklı olduğu, davacı şirketin fiyatlarında ciddi oranda indirim yaptığı, bu indirimin ortalama % 47 oranında olduğu, davalının bilgisayarına programın 23/07/2010 tarihinde yüklenmiş olması, mahkemenin tespitinin yapıldığı

.../...

-2-

05/10/2010 tarihi itibariyle henüz 2,5 aylık bir kullanımın olması, yüklü programın 2005 versiyonu olması nedeniyle eski program olarak kabul edilmesi nedeniyle yıllık kiralama seçeneğinin TBK'nın 50. maddesine göre hakkaniyete daha uygun bulunduğu, aksi halin hakkın korunmasından ziyade gabin haline dönüşebileceği, somut olayda davalı tarafın tacir olması nedeniyle fikri haklara daha saygılı olması ve basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gerektiği halde, hiçbir araştırma yapmadan programı izinsiz olarak yükleyerek davacı tarafın çoğaltma hakkını ihlal etmesi sebebiyle madde kapsamında 3 katı tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle 4.445,07 TL'nin 23/07/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline ,fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.