Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10588 K.2013/15490

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.01.2012 gün ve 2011/215-2012/8 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.03.2013 gün ve 2012/6276-2013/5762 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli "CISCO" ibareli markalarının bulunduğunu, yaptıkları araştırmada 21.04.2005 tarih ve 2005/14708 sayılı "CİSCO" markasının 25. sınıftaki mal ve hizmetler için davalı adına tescilli olduğunu öğrendiklerini, müvekkilinin markasının tanınmış marka olup tüm sınıflarda koruma altında bulunduğunu, "CISCO" ibareli markasını taşıyan tişört, gömlek, şapka gibi giyim eşyalarını da ürettiğini, davalının markadan haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, 2005-14708 sayılı "CİSCO" markasının hükümsüzlüğünün tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüzlük talebi için 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, taraf markalarının tescil edildiği mal ve hizmetlerin farklı olduğunu, davacı markasının tanınmış marka olmadığını, davacı markasından kazanç sağlama niyetinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tanınmış marka olan ve TPE nezdinde de daha önce davacı adına tescil olunan “CISKO” ibareli marka ile daha sonra TPE nezdinde davalı adına tescil olunan “CİSKO” ibareli markalar arasında bir bütün olarak değerlendirme yapıldığında görsel, işitsel ve kavramsal olarak ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, bu durumun ortalama tüketici tarafından karıştırılma ihtimaline sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 25.03.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.