Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10873 K.2013/15435

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/02/2013 tarih ve 2013/343-2013/343 D.İş. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz kararına itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin 12.12.2012 vade tarihli, 20.000 TL bedelli bono sebebiyle alacaklı olduğunu ileri sürerek, borçluların taşınır, taşınmaz mallarıyla üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyaten haciz konulmasını talep etmiş, mahkemece talebin kabulüyle, borçlunun borca yeter miktardaki taşınır, taşınmaz malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine ihtiyaten haciz konulmasına karar verilmiştir.

İhtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz isteyeni tanımadığını, borcu bulunmadığını, ihtiyati haciz kararına konu senedin müvekkili tarafından, dava dışı şirkete işe girebilmesi amacıyla verildiğini ve iş akdi sonlanmasına rağmen iade edilmediğini savunarak ihtyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze itiraz eden borçlunun itiraz sebeplerinin İİK'nın 265. maddesinde sayılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz kararına itiraz eden/borçlu vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz kararına itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.