Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/10880 K.2013/15192

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.06.2011 tarih ve 2011/405-2011/674 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun uyarınca davalı banka nezdinde tasarrufu teşvik hesabı açıldığını, bilahare yayımlanan 4853 sayılı Kanun gereğince hesaplardaki paraların asıllarıyla birlikte belli bir ödeme takvimi çerçevesinde hak sahiplerine ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin davalı bankadan tasfiye gereği tasarruf teşvik hesabındaki anapara ve nemasını talep ettiğinde herhangi bir tasfiye alacağının olmadığının bildirildiğini, yapılan araştırmada çalıştığı işyerlerinin tasarruf teşvik primlerini süresinde davalıya yatırdığını,

ancak davalının yatırılan paraları hesap sahiplerinin hesaplarına geçirmediğini ileri sürerek, tasarruf teşvik alacağı ve nemalarının her türlü talep ve dava hakkı saklı tutularak şimdilik 900 TL'nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile 1.872,87 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Tasarrufu teşvik kesintileri bakımından bankanın tek görevinin aracılık olup bu yönden bir sorumluluğu olmadığını, davada asıl sorumlu olanın SGK ve işveren aleyhine davanın ikame edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın tasarrufu teşvik kesintilerinin davalı banka tarafından davacı hesabına yatırılmadığı iddiası ile tasarruf teşvik alacağı ve nemasının tahsilini talebinden ibaret olduğu, 3417 sayılı yasa uyarınca bankaya yatırılmayan tasarruf teşvik kesintilerinden işverenin, işveren tarafından bankaya yatırılan kesintilerden ise davalı bankanın sorumlu olduğu, paranın bankaya yatırıldığı banka kayıtları ile sabit olup davalının davacı hesaplarına geçmeyen tasarruf teşvik kesintisi ve nemasından sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 1.872,87 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.