Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11282 K.2013/16839

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/01/2012 gün ve 2010/261-2012/7 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.03.2013 gün ve 2012/4362-2013/4584 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "... HASTANESİ" ismiyle 1976 tarihinden beri her türlü sağlık hizmetinde faaliyet gösterdiğini, 23.10.1997 tarihinde "... HASTANESİ" ve "... MEDİKAL PLAZA" ibaresini, 07.10.2003 tarihinde de "..." ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, davalının müvekkiline ait tescilli tanınmış markalarına tecavüz oluşturur şekilde "...

DİŞ POLİKLİNİĞİ" ismi altında sağlık hizmeti gerçekleştirdiğinin tespit edildiğini, davalının "..." markasını haksız kullanımı nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalının tecavüzünün ve haksız kullanımının önlenmesini, 10.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın, 03.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davaya cevabında müvekkiline ait markaların kullanılmadığı iddiasının doğru olmadığını,

markaların tanınmış olması nedeniyle hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini belirterek karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacı markalarının kapsamı ile müvekkilinin iştigal alanının farklı olduğunu, davacı markasının tanınmış kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiş; karşı davasında, davalı adına tescilli 188317 numaralı "... HASTANESİ + şekil" ibareli ve 2003/2687 sayılı "..." ibareli markaların “Diş Hekimliği Hizmetleri” ve “Dişçilik” hizmetlerinde kullanılmadığı ileri sürerek, bu hizmetler için hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen karar, davacı/karşı davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı/karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.