Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11393 K.2013/16413

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2010 gün ve 2009/138-2010/330 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.04.2013 gün ve 2011/7828-2013/6422 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “BABY STİX”, “7 STİCK ŞEKİL”, “PANDA BABYSTİCK”, “PANDA SÜPER STİX”, “STİCK 7”, “STİCK SEVEN, ve “STİX” ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “CRAYZ STİCK” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun, Resmi Marka Bülteni'nde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini,

oysa “CRAYZ STİCK” ibareli başvurunun müvekkili şirketin STİCK ve STİX ibareli markaları ile iltibas yarattığını, davalı markasının tescilinin müvekkil markasının itibarını zedeleyeceğini, ayırt edicilik özelliğini azaltacağını ve haksız yararlanmaya sebebiyet vereceğini ileri sürerek 2009-M-786 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı ŞÖLEN Çikolata Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.