Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11397 K.2013/16435

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Hukuk (Eyüp 2. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2006/167-2010/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sorumluluğu altında yürütülmekte olan Edirnekapı- Sultançiftliği Tramvay yolu yapımı çalışmaları sırasında 27.05.2005 tarihinde kazı yapan araçlar tarafından su borusununu tahrip edilmesi sonucu, davacının işyerini su bastığını, büyük maddi zarara uğradığını, zararının karşılanmasına yönelik davalılara noter kanalıyla ihtarname gönderdiğini ancak netice alınamadığını, zararın sırf davalıların hatalı, dikkatsiz davranmalarından ve gözetim görevlerini yerine getirmemelerinden kaynaklandığını ileri sürerek müvekkilinin su baskını nedeniyle uğradığı 35.000,00TL ile tespit edilecek kazanç kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın davalılar İSKİ Genel Müdürlüğü, ... ve İETT Genel Müdürlüğü yönünden davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle görev yönünden reddine, diğer davalılar açısından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ile katılma yoluyla davalı İETT Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir. .../...

-2-

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı ... aleyhine açılan davada uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Ancak, 2560 sayılı İSKİ'nin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun gereğince, bu kuruluş faaliyetlerinden dolayı özel hukuk hükümlerine tabiidir.

TTK’nın l8. maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/11'inci maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Ayrıca İETT de faaliyetleri itibariyle aynı maddeler uyarınca tacir sayılır.

Bu durum karşısında, TTK’nun 3, 11, 12/11, 14, 18/1'inci maddeleri ve 2560 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalılar İSKİ ve İETT’nin tacir olduğu ve tacirin haksız fiilinden kaynaklanan tazminat davasının adli yargıda bakılması gerektiği nazara alınarak, işin esasına girilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3) Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, meydana gelen hasarda davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü ile davalı Transtroy şirketinin müştereken %50'şer oranda kusurlu oldukları bildirilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca, mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Mahkemece, bu şekilde nitelendirilmek suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve bu raporla bağlı olmayıp rapor yetersiz bulunduğu takdirde gerektiğinde yeniden bilirkişi görüşüne başvurulması olanağı da mümkün olduğu halde; bilirkişi raporuna iştirak edilmeme nedenleri de gerekçede belirtilmeksizin, davalılar Transtroy şirketi ile Aviva Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın da esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu bakımdan da davacı yararına bozulması gerekmiştir.

4) Bozma sebep ve şekline göre davalı İETT Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.