Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11484 K.2014/1146

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/02/2013 tarih ve 2012/323-2013/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket tarafından sermaye artırımı kararı alındığını, şirket ortağı olan davalının da bu sermaye artırımına iştirakiyle 39.000,00 TL sermaye artırım payı ödemeyi taahhüt ettiğini, alınan karar doğrultusunda bu sermalenin 1/4'ü olan 9.750,00 TL'sinin en geç 25.12.2001, bakiyesinin de 12.07.2003 tarihinde davalı ortakça ödenmesi gerektiğini, ancak sermaye artışından doğan farkın ödenmediğini, bu nedenle davalı hakkında başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptalini, % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rüçhan hakkı kullanılarak bir kısım ortaklar tarafından dava konusu edilen ve artırılan sermayeye ilişkin ödeme yapıldığından aynı borcun ikinci kez istenilemeyeceğini, sermaye artırımına iştirak taahhütnamelerindeki tarihler ile Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan genel kurul kararındaki tarihlerin farklı olduğunu, temerrüdün ve inkar tazminatı şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, artırılan sermaye miktarının tamamına son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan ve temerrüt tarihi olan 12/07/2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanması halinde oluşacak asıl alacak ve faizi hususunda bilirkişi raporu alındığı, buna göre takip tarihi itibariyle 39.000,00 TL asıl alacak için işlemiş avans faizinin 50.157,25 TL olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline, takibin 39.000,00 TL asıl alacak, 50.157,25 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 89.157,25 TL üzerinden temerrüt faizine temerrüt faizi yürütülmemek koşuluyla devamına, asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece bozmadan önceki kararda itiraz edilen tüm miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesine rağmen, bozmadan sonra asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. İİK'nın 67/2. maddesi gereğince, hükmedilen asıl alacak ve işlemiş faizin toplamı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken sadece asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, davanın reddedilen kısmı için davalı yararına 1.320,00 TL vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12. maddesi “(1) tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez” hükmünü içermektedir. Buna göre, davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı yararına nispi vekaleti takdir edilmesi gerekirken bundan fazla olarak maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiş