Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11508 K.2013/16344

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 gün ve 2004/703-2009/754 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.10.2012 gün ve 2012/11922-2012/14886 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankanın Çankaya Şubesi'nde hesaplarının bulunduğunu, anılan şubenin kapanması nedeniyle hesapların Kızılay Şubesi'ne devredildiğini, hesaplarını kapatmak üzere davalıya müracaat eden müvekkillerinin, hesapta bulunan paranın müvekkillerinin talimatı olmaksızın çekildiğini, başka hesaplara aktarıldığını ve repo işlemlerinde kullanıldığını ileri sürerek, müvekkillerinin talimatları dışında hesaplarından çekilen mevduatlarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların hesaplarından talimatları dışında para çıkışı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 2012/11922 E. 2012/14886 K. sayılı ilamı ile onanmış, davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dairemizin 2013/1786 E. 2013/9481 K.sayılı karar düzeltme ilamında "davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince reddine, aşağıda yazılı 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine," karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez de müvekkilinin her türlü harçtan muaf olduğunu ileri sürerek karar düzeltme ilamında müvekkilin aleyhine hükmedilen para cezasının ve karar düzeltme harcının kaldırılması istemiyle tavzih talebinde bulunmuştur.

Her ne kadar davalı vekilince müvekkili Banka'nın %98,50 hissesine TMSF'nin sahip olduğu, Bankanın yönetimi ve denetiminin Fona intikal ettiği, bu nedenle fon bankası niteliğinde bulunduğu, harçtan muaf olduğu ve müvekkiline HUMK'nın 3506 sayılı Kanun ile değişik 442/3 maddesi uyarınca para cezası verilemeyeceği iddia edilmiş ise de, 4389 sayılı Kanun'un 14/5-c maddesi uyarınca hisseleri kısmen veya tamamen Fona intikal eden bankaların Fon tarafından borçlarının üstlenilmesi halinde harçtan muafiyet söz konusu olup, hisseleri Fon'a devreden bankaların borçların kendiliğinden üstlenilmesine ilişkin bir hüküm olmadığı gibi,

dosya kapsamında davalı Banka'nın borçlarının Fon tarafından üstlenildiğine dair herhangi bir belge de bulunmamaktadır. Öte yandan, davalı Bankanın tasfiyesinin Fon tarafından yürütülmemesi karşısında davalı Bankanın 5411 sayılı Kanun'un 140/2. maddesindeki muafiyetten yararlanması da söz konusu olmayacaktır. Yine somut olayda, Bankanın davalı konumunda bulunduğu gözetildiğinde anılan kanunun 140/9. maddesinin de uygulama yeri bulunmamaktadır.

Bu itibarla, davalı Banka'nın yargı harçlarından ve HUMK'nın 3506 sayılı Kanun ile değişik 442/3 maddesi uyarınca hükmedilecek para cezalarından muafiyeti bulunmadığından tavzih isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.