Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11522 K.2013/17352

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2011 gün ve 2009/799-2011/633 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.04.2013 gün ve 2012/7480-2013/7611 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalılar arasında protokol imzalandığını, bu protokole göre davalı bayilerden araç satın alacak gerçek şahıslara müvekkili banka tarafından taşıt kredisi kullandırılmasının öngörüldüğünü, sistemin işleyişinin ne şekilde olacağının protokolde maddeler halinde açıklandığını, müvekkili bankanın...şubesi müşterilerinden ...e 45.000,00 TL Pejo ticari taşıt kredisi kullandırıldığını ve kullandırılan bu kredinin davalıların aracılığı ile BMC bayi olan ...

Turizm Seyahat ve Otelcilik A.Ş. aracılığı ile kullandırıldığını, taksit ödemeleri geciken şube müşterisi şubeye geldiğinde aracı davalılardan 42.500,00 TL'ye aldığını kendisine 39.000,00 TL fatura kesildiğini, ancak kredi dosyasındaki fatura incelendiğinde faturanın 54.000,00 TL olarak görüldüğünü ve davalı ...

Turizm A.Ş. tarafından kesilen fatura ile bankaya ibraz edilen fatura arasında farklılıklar olduğunun tespit edildiğini ve bu tespit üzerine her iki davalı aracılığı ile yönlendirilen tüm kredilerin incelendiğini ve yapılan inceleme sonunda fatura olarak ibraz edilen belgelerde tahrifat olduğunun anlaşıldığını, her iki davalı bayinin fatura bedellerini arttırması nedeni ile müvekkili banka tarafından 1.206,650 TL fazla kredi kullandırıldığını, her iki davalının sonuç olarak sahte faturalara ve fazla tutarda gelir bilgisine istinaden kullandırılan krediler nedeni ile oluşan banka zararının 3.230,181 TL'ye ulaştığını,

bu nedenle anılan zarar miktarının kredilere uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı bankanın uğradığı bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 18.04.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.