Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11527 K.2013/21362

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.12.2012 tarih ve 2012/3-2012/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Standart Denizcilik Petrol Tur. Gıda Taş. Paz ve Tic. Ltd. Şti. arasında düzenlenen bayilik ve hizmet sözleşmeleri nedeniyle davalının ipotek verdiğini, muacceliyet ihtarnamesi keşide edilmesine rağmen borçlunun borcunu ödemediğini, yapılan takibe de davalının itiraz ettiğini bildirerek itirazın iptalini ve %40 tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı savunmasında bulunmuş; ayrıca esastan da ipotek vermediğini, borcun muaccel olmadığını mükerrer takipler bulunduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya münderecatı ile alınan bilirkişi raporuna dayalı olarak, yetki itirazı ile zamanaşımı definin reddine, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, İİK 148. madesi gereğince ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takipte yetkili veya taşınmazın bulunduğu yer icra dairesinin yetkili bulunmasına ve borçlu ile ipotek veren arasında zorunlu takip arkadaşlığı mevcut ise de zorunlu dava arkadaşlığının bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takibe vaki itirazin iptaline ilişkin olup ipotek veren davalı yetki ve zamanaşımı dışında borcun olmadığını da gerek İcra Dairesi'ne itirazında gerekse de bu davadaki savunmasında ileri sürmüştür. Mahkemece, davacı defterleri incelenmek suretiyle alınan bilirkişi raporu ile İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/329 Esas sayılı dosyasında alınan rapora dayalı olarak davacı alacağının mevcut olduğu gerekçesiyle karar verilmiştir.

Ancak, 6762 sayılı TTK'nın 82/1 maddesi gereğince ancak tacir sıfatını haiz olan kimseler arasındaki ihtilaflarda ticari defterler belli şartlar dahilinde delil olarak kabul edilir. Oysa, somut olayda davalının tacir olduğuna ilişkin dosyada herhangi bir delil mevcut olmayıp davalı rapora itirazında, borçlu firmanın defterlerinin de incelenmesi gerektiğini borçlu defterlerinde borç görünmediğini bildirmiştir.

Bu durumda, dava dışı şirketten alacaklı olduğunu ispat külfetinin davacıda olduğu ve bu hususu davalıya karşı yasal delillerle kanıtlamakla yükümlü bulunduğu gözetilip, gerekirse; dava dışı şirketin defterleri de incelenip bu defterdeki kayıtlarla davacı defterindeki kayıtlar karşılaştırılmak suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmek üzere mahkemece verilen kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.