Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11693 K.2013/16414

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2011 gün ve 2009/72-2011/297 sayılı kararı bozan Daire’nin 01.04.2013 gün ve 2012/7267-2013/6403 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, sağlık ve güzellik konusunda faaliyet gösteren müvekkili ile davalı arasında 13/10/2005 tarihinde franchising sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmede belirtilen yetkilerin kullanılması karşılığında müvekkiline peşin olarak 15.000 Euro ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, ayrıca Kasım 2005 tarihinden itibaren başlamak üzere aylık cironun %5'ini müvekkiline ödemeyi ve zamanında yatırılmayan ciro yüzdelerini de herhangi bir ihtara gerek olmadan aylık %10 faizi ile birlikte ödeyeceğinin sözleşmenin 11/b maddesi ile belirlendiğini,

sözleşme ile kararlaştırılan 15.000 Euro'nun 5.000 Euro'sunun davalı tarafından müvekkili şirket hesabına yatırıldığını, daha sonra davalıdan sözleşmenin 11/a maddesi uyarınca kalan bakiyenin ve 11/b maddesi uyarınca aylık ciro miktarının yatırılması istenilmiş ise de, bu edimlerin davalı tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek, peşin olarak ödenmesi gereken bedel, ciro payı ve cezai şarta karşılık 7.158 TL’nin sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla talebini 62.390,50 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.000 Euro’nun dava tarihindeki TL karşılığı olan 31.650 TL’nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin cezai şart alacağının reddine, sözleşmedeki dönem payı olarak istenen alacak miktarının ise feragat nedeniyle reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.