Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11756 K.2013/17863

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.01.2012 gün ve 2010/681-2012/11 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.05.2013 gün ve 2012/5404-2013/9004 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin işçisi olarak çalışan...in geçirdiği iş kazası sonucu malül olduğunu, bu nedenle Batman İş Mahkemesi'nde açılan davada, asıl işveren sıfatıyla müvekkilinin maddi ve manevi tazminat ödemesine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, anılan karar uyarınca müvekkilinin icra dosyasına ödeme yaptığını, davalı ile müvekkili arasında imzalanan sözleşme uyarınca müvekkilinin ödediği tazminattan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.06.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 81.862,98 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, üst işveren olan davacının ödediği tazminatı kusuru oranında alt işverene rücu edebileceği, söz konusu kazada davacının % 25, araç sürücüsünün % 25 ve davalı şirketin % 50 oranında kusurlu bulunduğu, araç sürücüsünün kaza tarihinde davalı şirket çalışanı olduğu, Borçlar Kanunu'nun 55. maddesinde, adam çalıştıran kişinin, çalıştırdığı adamların 3. kişilere verdiği zararlardan sorumlu olacağının kabul edildiği, dolayısıyla araç sürücüsünün kusurundan da davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere 81.862,98 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.