Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11811 K.2013/17453

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2009 gün ve 2008/366-2009/864 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.10.2012 gün ve 2010/15411-2012/15707 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya’da çalışarak biriktirdiği paraları İmar Bankası’nın gurbetçiler için Türk gazetelerinde verdiği Dövize Yüksek Faiz başlıklı ilana aldanarak bankaya yatırdığını ve hesap cüzdanı aldığını, daha sonra 03.07.2003 tarihli kararla bankanın TMSF’ye devredildiğini, ayrıca BDDK tarafından off shore’a para yatıranlara ödeme yapılmayacağının karar altına alındığını, oysa ki müvekkilinin parayı off shore hesabına değil davalı bankaya yatırdığını, davalı banka yanında bu bankanın ve İmar Bank off shore Ltd’nin hakim ortağı olan ...’ın da doğan zarardan sorumlu olduğunu,

bunun yanında BDDK çalışanı İmar Bankası A.Ş yönetim kurulu üyesi ve daha sonra Müflis İmar Bankası A.Ş.

Genel Müdürü olan ... ve temsil ettiği BDDK’nın da zarardan sorumlu olduğunu, TMSF’nin de bankaya el koyarak müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek İmar Bank Off Shore Ltd adlı bankanın dava tarihinde bankacılık izninin ve hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığının ve bu nedenle bu bankadan paranın tahsil edilmesinin mümkün olmadığının ve paranın İmar Bankası A.Ş. bünyesinde bulunduğunun ve off shore’a aktarılmadığının tespitine, 140.000 TL'nin faiziyle birlikte davalılar Müflis T.

İmar Bankası T.A.Ş. İflas İdaresi, TMSF, BDDK, ... ve ...'dan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı, davalı ... AŞ. ve TMSF vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.