Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11871 K.2013/17337

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.02.2012 gün ve 2007/146-2012/84 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.04.2013 gün ve 2012/7997-2013/7966 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı ... Narenciye Ltd. Şti.'ne 17.12.1996 tarihli genel kredi sözleşmesine istinaden kredi kullandırıldığını, dava dışı ..., ...ve ...’in de işbu kredi sözleşmesinin müşterek borçlusu ve müteselsil kefili olduklarını, borçlu şirket ve kefillerin anılan kredi sözleşmesinden doğan borçlarını ödemediklerini, aleyhlerinde yapılan icra takiplerinde alacağın tahsil edilemediğini, davalıların kredi borçlusu firma ve kefilleri ile organik bağ içerisinde olduklarının tespit edildiğini, borçluların müvekkili bankadan mal kaçırmak amacıyla faaliyetlerini davalı firmalar üzerinden sürdürdüklerini ileri sürerek, 121.647,00 TL'nin borçluların temerrüte düştüğü 04/05/1998 tarihinden itibaren faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.