Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/11932 K.2014/15875

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.02.2013 tarih ve 2011/465-2013/65 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.10.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin ''don'' rizikosuna karşı davalı şirketçe bitkisel ürün sigorta poliçesi kapsamında sigorta teminatı altına alındığını, 17,18,19 Mart 2010 tarihlerinde meydana gelen don olayı sebebiyle kayısı meyvelerinin zarar gördüğünü, davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 44.800 TL’nin 17.03.2010 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın oluştuğu iddia edilen 17-18-19 Mart 2010 tarihlerinde bölgenin çiçeklenme dönemi içinde olup, hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını, davacının destekleme yardımı aldığını, bunun da davacının hasarın çiçeklenme döneminde meydana geldiğini ikrar mahiyetinde olduğunu, davacının hem destekleme yardımından yararlanıp hem de sigortadan zararının tazminini talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu zararın kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı, 2010/418 sayılı 2010 yılında meydana gelen 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanun Kapsamı dışında kalan don afeti nedeni ile zarar gören çiftçilere telafi edici destek ödemesi yapılmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı'nda ürünleri zarar gören çiftçiye dekar başına 150,00 TL don afeti desteği ödeneceğinin belirtildiği,

haksız yere bu destekten faydalanan çiftçilerden yapılan ödemelerin 6183 sayılı Yasa uyarınca tahsil edileceğinin düzenlendiği, buna göre söz konusu ödemenin yersiz olduğunun anlaşılması durumunda devlet tarafından tahsil edileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 20.876,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.