Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12155 K.2014/4480

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/01/2013 tarih ve 2011/93-2013/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 18.08.2006 tarihinden 05.02.2010 tarihine kadar hem şirket ortağı, hem de şirket yetkilisi olduğunu, müvekkilinin ortaklığı sırasında şahsi araç ihtiyacı için ..GAP.. plakalı aracı satın aldığını, ancak vergi istisnalarından yararlanmak için şirket adına Garanti Finansal Kiralama Şirketi ile leasing sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin araç için toplam 145.077,79 USD bedel ödediğini, davalı şirketin verdiği taahhüde uymayarak aracın ruhsat devrini yapmadığını, aksine aracın teslimi için ihtarname çektiğini ileri sürerek dava tarihine kadar araç için ödenmiş olan 145.077,79 USD paranın müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının 02.02.2010 tarihinde, ortaklar kurulu kararı ile, hissesinin tamamını şirket kurucu ortaklarına devrederek ortaklıktan ayrıldığı, bu kararın Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayınlandığı, davacının aracın satın alındığı dönemde şirket yetkilisi ve temsilcisi olduğu, araç sahibinin Garanti Finansal Kiralama Şirketi bulunduğu, taraflar arasında düzenlenen taahhütname ile davacının A.. H. San. ve San. Tic. Ltd.

Şti'ne ilişkin hisselerini devrettiği, taahhütnamenin imzalandığı tarihten itibaren aracın kira ödemelerinin davacı tarafından yapılacağı, aracın borcunun bitmesi halinde mülkiyetinin davacıya ait olmasının kararlaştırıldığı ancak davalı tarafın sözleşmeyi feshettiği, davacının satıcı firmaya ve leasing şirketine yapmış olduğu ödemelerin davalı şirketçe tazminin gerekeceği gerekçesiyle davacının dava tarihine kadar araç için ödemiş olduğu 231.471,16 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davalı vekili yargılamada ve temyiz itirazlarında alacak miktarına karşı çıktığına ve taahhütnamede de araç bedelinin yabancı para cinsinden ödeneceğine dair hüküm bulunmadığına göre mahkemece aracın dava tarihindeki Türk Lirası değeri hesaplattırılıp buna göre hüküm kurmak gerekirken, ne şekilde hesaplandığı denetlenemeyen tutara hükmedilmesi doğru olmamış, davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.