Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12331 K.2013/18605

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/05/2011 gün ve 2008/179-2011/163 sayılı kararı bozan Daire’nin 22.04.2013 gün ve 2013/4277-2013/7922 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 01/05/2005 tarihli genel ticari sözleşmesine dayanılarak kullandırılan 30.000 TL krediye davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imza attığını, söz konusu kredi sözleşmesi uyarınca muaccel olan borçların ödememesi üzerine müvekkili tarafından noter aracılığıyla davalıya muacceliyet ihbarnamesi tebliğ edildiğini, ancak davalının borcunu ödememekte ısrar ettiğini ileri sürerek şimdilik 7.000 TL alacağın kredi kullandırım tarihinden itibaren ticari kredi temerrüt faiz oranları üzerinden işleyecek faizi, BSMV ve sair ferileri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 11/01/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 34.647,60 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava dışı asıl borçlu Yusuf Güler ile davacı banka şubesi arasında 30.05.2006 tarihli genel ticari kredi sözleşmesi imzalanarak davacı bankadan 24 ay vadeli, toplam 30.000 TL kredi kullanıldığı, davalının da bu sözleşmeyi müşterek ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı, dava tarihi itibariyle 21 kredi taksitinin ödenmemesi nedeniyle asıl borçlu ve kefillere Erzurum 4. Noterliği vasıtasıyla ihtarname tebliğ edildiğine rağmen borcun ödenmediği, gerekçesiyle toplam 34.647,60 TL'nin (22.185,00 TL asıl alacak, 11.869,10 TL işlemiş faiz, 593,50 TL BSMV olmak üzere) faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davacı vekili ve davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.04.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.