Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12408 K.2014/2315

Taraflar arasında görülen davada İzmir 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve 2012/286-2013/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile kardeşi olan davalının dava dışı şirketin ortakları olduğunu, davalının hissesini devrederek şirketten ayrıldığını, şirkete verilen paralar ve yapılan masraflara ait hesap cetveline göre davalının şirketten ayrılış tarihi itibariyle müvekkilinin davalı adına şirkete verdiği paralar itibariyle davalının müvekkiline 30.805,00 TL borcu bulunduğunu ileri sürerek, 30.805,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hissesini aktif ve pasifiyle davacıya ve dava dışı ortağa devrettiğini, herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yapmış olduğu ödemelerin şahsi ödemeler olup, hisse devir sözleşmesinin bu kısmı kapsamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 30.125,47 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortağının şirket giderleri için diğer ortak adına yaptığı harcamanın lehine ödeme yapılan ortaktan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekili, taraflar arasındaki şifahi sözleşme uyarınca tarafların ortağı olduğu şirkete verilen paralar ve şirket adına yapılan harcamalar için davalının payına düşen 33.157,00 TL'yi davalı ortak yerine müvekkili olan davacı ortağın ödediğini ileri sürerek, 30.805,00 TL'nin davalı ortaktan tahsili isteminde bulunmuş olması karşısında, davacı ortağın, davalı ortak adına şirkete ödemede bulunup bulunmadığı,

varsa davalı ortak adına şirkete ne kadar ödeme yapıldığı husususu üzerinde durularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, davanın ileri sürülüş şekli dikkate alınıp tartışılmaksızın, davacının yapmış olduğu ödemelerin şahsi ödemeler olduğu yönündeki yetersiz araştırma ve incelemeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.