Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12442 K.2014/2678

Taraflar arasında görülen davada ... ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2013 tarih ve 2008/133-2013/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait davalı banka nezdinde bulunan hesaptan banka sistemlerine girilmesi suretiyle 9.650 TL ve 2.500 TL tutarlı iki ayrı para aktarımının yapıldığını, bankanın internet sistemindeki bir hatadan yararlanılarak yapılan bu işlem neticesinde müvekkili şirketin zarara uğradığını, bu durumdan basiretli bir tacir gibi davranması gereken ve kusuru dışında ihmalinden de sorumlu olan bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek 12.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın parola ve şifresini koruyamadığını ve bu nedenle sorumluluğun ona ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, banka sistemine girilmek suretiyle davacının hesabından bulunan 12.000 TL'nin başka bir hesaba aktarıldığı ve bu suretle davacının zarara uğratıldığı, bu olayda davacının kişisel bir kusurunun ya da para aktarımı yapanlarla işbirliğinin tespit edilemediği, kurumsal bir yapıya sahip olan bir bankanın gerekli güvenlik önlemlerini alacak yazılımı barındırmadığı ve mevcut teknolojik eksikliklerin kusurunun davacıya yüklenemeyeceği, bu nedenle davalı bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 12.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.