Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1252 K.2014/7160

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2012 tarih ve 2007/244-2012/466 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/04/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. C.. B.. ile davalı vekili Av. E.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan yangın sigorta poliçesinde riziko adresinin Ş.Karayolu üzeri. Km. Cad.

No:. olarak yazılı olduğunu, poliçe konusu pamuk emtiasının 12.01.2007 tarihinde meydana gelen yangında yanarak zayi olması üzerine davalıya 15.01.2007 tarihli dilekçe ile müracat edilmesine rağmen davalının 28.02.2007 tarihli yazısı ile hasarın gerçekleştiği yerin poliçedeki riziko adresi ile aynı olmadığı ayrıca sigortalı mahalde hasar meydana gelmediği gerekçesiyle ödeme yapmadığını, oysa teminat altına alınan emtianın poliçede gösterilen adreste bulunduğunu, riziko adresi ile olayın meydana geldiği yerin aynı olduğunu, poliçenin notlar bölümünde “1.600.000 TL sigorta bedeli prese balyalı pamuk B.

Pamuk San. Tic. AŞ’nin poliçede yazılı adresinde 90 gün bulunacaktır” hükmüne yer verildiğini, dava dışı B.A.Ş. ile de davalının sigorta poliçesi düzenlediğini, anılan poliçelerde de riziko adresinin Ş. Karayolu üzeri. Km. Cad. No:1 olarak yazılı olduğunu ileri sürerek, 259.200,00 TL’nin olay tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen zararın teminat dışı olduğunu, dava konusu yangının sigorta poliçesinde belirtilen riziko adresinde meydana gelmediğini, yangın raporu ve kollukça tutulan olay yeri inceleme tutanağına göre yangının Şanlıurfa Karayolu Y.B. P. Daire: . . ve.nolu depolarda vuku bulduğunu, poliçenin notlar bölümünde yazılı ifade dikkate alınsa dahi dava dışı B.A.Ş. ile müvekkil arasında imzalanan .. ve .. nolu poliçelerdeki riziko adresinin de Şanlıurfa Karayolu üzeri .Km. Cad. No: . nolu adres olup bu mahalde yangın meydana gelmediğini, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini, avans faizi talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 12.01.2007 tarihinde davacıya ait fabrikanın deposunda yangın çıktığı, 259.200,00 TL değerinde emtianın zarar gördüğü, davalı taraf rizikonun poliçede belirlenen adreste meydana gelmediğinden teminat dışı olduğunu savunmuş ise de davacı tarafça dosyaya sunulan sevk irsaliyelerinde değişik tarihlerde emtiaların yangının meydana geldiği B.

A.Ş.' ye ait Şanlıurfa yolu 11 Km’de bulunan depolara sevkedildiği, depoların B.firmasına ait olduğunun anlaşıldığı, dava konusu yangın sigorta poliçesinde riziko adresi “D. merkez Şanlıurfa Karayolu üzeri. Km. No .” olarak kayıtlı olup 18.01.2007 tarihli yangın raporunda yangının meydana geldiği adresin “U. yolu .Km. Ticaret Borsası B.

A.Ş. pamuk deposu” olarak yazılı olduğu, davacı şirketin deposunun olduğu ve önceki emtiaların da söz konusu depolara sevk edildiği anlaşıldığından rizikonun davacı şirket depolarını kapsadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 259.200,00 TL’nin 16.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, sigorta hukukçusu Nuran Kınay’dan alınan raporda hasar bedeli 259.200,00 TL olup sovtaj düşülmek suretiyle davacının 250.200,00 TL talep edebileceği, daha sonra ziraat mühendisi bilirkişiden alınan raporda dava konusu depolarda 2007 yılında meydana gelen yangın nedeniyle oluşan zararın 724.500,00 TL olduğu, son olarak hukukçu bilirkişiden alınan ek raporda ise zarar miktarının belirlenmesinde sigorta hukukçusu Nuray Kınay’ın raporunda belirtilen 250.000 TL tazminatın uygun olduğu bildirilmiş olup, mahkemece sigorta hukukçusu bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davalı taraf tüm bu raporlara tazminat miktarı yönünden de itiraz etmiştir. TTK’nın 1283. maddesi hükmü uyarınca davalı sigorta şirketi davacı sigortalının uğradığı gerçek zararı tazminle yükümlüdür. Gerçek zararın ispatı da zarara uğradığını iddia eden davacı sigortalıya aittir. Gerçek zarar miktarı belirlenirken Yangın Sigortası Genel Şartları’nın B.5 nci maddesi uyarınca, sigortalı şeylerin rizikonun gerçekleşmesi anındaki tazmin kıymetlerinin esas alınması gerekir.

Bu itibarla mahkemece, anılan ilkeler de göz önünde bulundurulmak suretiyle pamuk emtiası ile ilgili olarak özel ve teknik bilgi sahibi bir bilirkişinin de aralarında bulunduğu bir heyetten gerektiğinde davacının defter ve kayıtları da incelenmek suretiyle söz konusu raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde rapor alınıp sonucuna göre karar verilmek gerekirken, bu konuda bilgi sahibi olmayan sigorta hukukçusu bilirkişiden alınan rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.