Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/12541 K.2013/20318

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.01.2012 tarih ve 2007/248-2012/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 31.08.1996 tarihinde vefat eden müvekkillerinin murisi, film yapımcısı...in, 1960-1990 yılları arasında çekilen ve aleniyet kazanan toplam 84 adet sinema filminin bulunduğunu, bu filmlerden 23 adedinin davalı tarafta olduğunu ve davalıya ait TV kanalları ile Show TV kanalında müvekkillerinin izni olmadan yayınlandıklarını ileri sürerek, FSEK’in 21., 22., 23., 24. ve 25. maddeleri uyarınca dava konusu sinema eserlerinin yayın ve mali haklarının murise veraseten müvekkillerine ait bulunduğunun ve bu filmlerin davalı tarafça kullanımının haksız olduğunun tespiti ile tecavüzün men'i ve ref'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketçe dava konusu filmlerin mülkiyetinin mali hakları ile birlikte 1993, 1994, 1996 ve 1998 tarihlerinde yapılan sözleşmeler ile devralındığını, o tarihteki mevzuat uyarınca 20 yıllık koruma sürelerinin dolup kamuya mal olduklarını savunarak davanın reddini istemiş; karşı davasında, müvekkilinin dava konusu filmler üzerindeki mülkiyet ve buna bağlı olarak sözleşmelerin akdi sırasında yürürlükte bulunan FSEK’in 57. maddesi kapsamında çoğaltma ve temsil hakları ile mali hakları kullanma hak ve yetkisine sahip olduğunun tespiti ile davacıların müvekkilinin mülkiyet haklarına olası tecavüzlerinin men'ini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, eser işletme belgesi, sansür raporu ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu filmlerin sinema eseri olduğu, 12.06.1995 tarihinde 4110 sayılı Yasa ile FSEK'de yapılan değişikliğe kadar, FSEK’in 8/4. maddesine göre, sinema eserinin sahibinin onu imal ettiren kişi, yani yapımcı olduğu, buna göre yapımına bu tarihe kadar başlanmış olan dava konusu filmlerin eser sahiplerinin, filmlerin yapımcısı bulunduğu;

filmlere ilişkin yapılan devirler kanun değişikliği öncesi yapıldığından uzatılan koruma sürelerinden FSEK’in 51. maddesi hükmü gereğince eser sahibinin faydalanacağı ve eser üzerindeki mali hakların eser sahibine aynı kanunun 59. maddesine göre geri dönmüş olacağı; bu çerçevede dava konusu on iki adet filmin davacıların murisine ait olduğu, diğer filmlere ilişkin iddianın ise ispat edilemediği gibi aynı nedenlerle de karşı davanın reddinin düşünüldüğü gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile;

davaya konu 23 adet filmden "Büyükşehirin Kanunu", "Kapıcının Kızı", "Metehan Amazonlara Karşı", "Gültekin Amazonlara Karşı", "Köye Dönen Yosma", "Silah ve Namus", "Sahtekar", "Çılgın Kız ve Üç Süper Adam", "Erkek Dediğin Böyle Olur", "Dönme Sevgilim", "Sonsuz Aşk" ve "Tatlı Cadının Maceraları" isimli filmlerin tüm mali haklarının ve bağlantılı haklarının...e veraseten yasal mirasçıları olan davacılara ait olduğunun tespitine, diğer filmler yönünden sübut bulmayan davanın reddine, kabule konu 12 adet film yönünden davalının mevcut ve muhtemel tecavüzlerinin önlenmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.