KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/12821 E., 2014/1937 K.·Mahkemesi : ... Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2014
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.01.2013 tarih ve 2011/189-2013/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “anarchi” ibareli markanın davalı tarafından 31 Aralık 1996’da adına tescillendiğini, ancak son 5 yıl içinde kullanıma dair hiçbir kanıt bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın markanın tescilinden 16 yıl sonra açılması nedeniyle sessiz kalmaya bağlı hak kaybının gerçekleştiğini, müvekkilinin 1996’dan beri kozmetik sektöründe faal ve saygın bir firma olduğunu, marka altında... ihracatı ve ithalatı yapıldığını, kullanmama vakasının davacı tarafından kanıtlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönemde yasanın aradığı anlamda markayı kullanıldığını gösterir yeterli kanıtın bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı adına tescilli “anarchi” ibareli 3. sınıfta kayıtlı markanın hükümsüzlüğünün tespitine, terkinine, karar kesinleştiğinde ...’ye bildirilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/12821, K. 2014/1937, 5 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama